Leg jij de lat te hoog voor je hond?
14 augustus 2023

Dit jaar heb ik tot nu toe het absolute voorrecht gehad om 106 honden en hun verzorgers te mogen helpen. Niet altijd gemakkelijk, maar als ik een gelukkige hond en verzorger kan achterlaten, dan weet ik dat alle inspanningen het waard geweest zijn.

Ik hou van mijn job en van elke hond die ik mag leren kennen en leef mee met elk gezin dat ik begeleid. Daarom kwam het bericht dat ik enkele maanden geleden kreeg, ook best hard aan.

Teleurgesteld

Kort samengevat: Ik hoefde niet meer terug te komen. Het doel van het traject was immers dat de hond niet meer zou uitvallen naar andere honden, en dat was niet gelukt. Missie gefaald. Auwtch. Ik was teleurgesteld, een beetje triest, maar ook heel verbaasd.

Wat mij betrof waren die mensen en hun hond immers één van de grootste succesverhalen die ik ooit had mogen begeleiden. En daar wrong het schoentje. Mijn definitie van succes en die van hen, bleek heel ver uit elkaar te liggen.

Geen verwijten

Ik schrijf dit niet neer om die mensen iets te verwijten. Daarom houden we het hier ook lekker anoniem. Wel omdat ik denk dat ik naast de lessen die ik zelf uit dit verhaal kan trekken om een betere coach te worden, er ook een bredere les inzit, die voor alle hondeneigenaren heel waardevol kan zijn. Een les waar ik mezelf ook nog geregeld aan moet helpen herinneren.

Een beetje achtergrond bij het onfortuinlijke bericht van hierboven. Meer dan een jaar geleden kreeg ik een telefoontje. Of ik kon helpen met een grotere hond uit het buitenland die iemand in het gezicht had gebeten. Eigenlijk was het de bedoeling dat het dier ingeslapen zou worden, maar dat kon de eigenaar uiteindelijk niet over zijn hart krijgen.

De hond werd getraind op een traditionele manier, met traditionele hulpmiddelen en er was geen vertrouwen tussen hond en eigenaar. Tijdens mijn eerste bezoek was ik er lang niet zeker van dat ik zou kunnen vertrekken zonder gebeten te worden. Anderhalf jaar later werd ik verwelkomd met een brede kwispel en een lik in mijn gezicht.

Er waren geen bijtincidenten meer,  er kon weer bezoek langs komen, ontspannen wandelen was geen probleem (op rustige plaatsen) en -voor mij het belangrijkste- de hond en verzorger konden gelukkig samen leven.

Met twee voeten op de grond

Ik zweefde ergens in de zevende hemel op een roze wolk met die vooruitgang. Tot dus dat bericht binnen kwam. Werd ik even snel weer met twee voeten op de grond gezet. Want andere honden op enkele meters passeren, was voor dit dier inderdaad nog te moeilijk. Had ik duidelijker moeten zijn over de mogelijkheden van deze hond? Zonder twijfel.

Want waar ik een gelukkige hond en verzorger als het ultieme succes zie, geldt dat lang niet voor iedereen. Vragen beginnen meestal met ‘ik wil dat….’. Ik wil dat mijn hond netjes aan de lijn wandelt. Ik wil dat mijn hond stopt met blaffen. Ik wil dat mijn hond niet gromt,…. Ook ik ben mijn reis met Kibo zo begonnen. Ik wilde heel veel van haar, maar stond er nooit bij stil wat zij eigenlijk wilde, wat zij nodig had. Hoe ik haar kon helpen.

Verwachtingen

In het algemeen verwachten wij al veel van onze honden. We hebben ze duizenden jaren lang gefokt om hard te blaffen als er iemand op het erf komt, om kleine dieren op te sporen en te doden, om achter schapen aan te rennen, om te waken, verdedigen of bijten.

Pas de laatste 100 jaar besloten we als mensen dat honden ook huisdieren kunnen zijn. Plots zijn al die dingen waar honden zo lang voor gefokt werden ‘ongewenst gedrag’ dat afgeleerd moet worden. Gelukkig zijn onze honden geweldige wezens, die zich voor het grootste deel heel goed aanpassen aan zo een immense verandering.

Maar als dat niet zo vlot lukt als wij wel zouden willen, is het dan echt eerlijk om je hond te vragen die verandering te forceren? Wie een relatie begint met en man of vrouw met de intentie om hem of haar te veranderen, zal zonder twijfel dik teleurgesteld worden. Je hoeft immers niet te veranderen voor een ander. Jij als mens bent perfect zoals je bent. Je hond begrijpt dat heel goed. Die gaat je niet vragen om te veranderen, die is elke dag weer blij om jou te zien. Die aanvaardt je gewoon zoals je bent. Zijn wij onze honden niet hetzelfde schuldig?

De lat tè hoog leggen, kan alleen maar tot teleurstelling leiden. Die angstige hond uit Rusland die hapt naar iedereen die hij niet kent, kunnen we zeker helpen. We kunnen hem helpen te vertrouwen, leren omgaan met zijn angst en leren ontspannen in zijn vertrouwde omgeving. Maar als het doel is om hem volgend jaar mee te nemen op citytrip naar Parijs, dan zal je teleurgesteld worden. Zowel mensen als honden kunnen leren en groeien, maar je kan (en mag) niet fundamenteel veranderen wie ze zijn.

Perfectie is niet nodig

De mogelijkheden van je hond begrijpen en respecteren is dan ook cruciaal als je een goede band wil met je hond. Ik heb ondertussen mijn cursussen aangepast. Een deel van mijn taak als coach bestaat er soms in om de verwachtingen van mensen wat te temperen. Om uit te leggen dat je hond begrijpen en weten waarom hij doet wat hij doet, al een immens succes op zich is. En dat perfectie helemaal niet nodig is om ons doel te bereiken: een gelukkige hond en een gelukkige verzorger.

Leg de lat voor je hond én jezelf dus niet te hoog. De mogelijkheden van elke mens en elk dier zijn anders. Voor de ene hond is wereldkampioen gehoorzaamheid worden een hele prestatie.

Voor de andere is niet onder de kast gaan zitten als je buurvrouw langs komt een even grote prestatie. Houd van je hond en van jezelf voor wie jullie zijn. Je kan er alleen maar gelukkiger op worden.

Pootje!

Annelies en Kibo

Ook interessant

Waarom je hond laten wennen niet altijd de oplossing is

Waarom je hond laten wennen niet altijd de oplossing is

Hij moet dat toch leren?! Het is één van de meest gehoorde opmerkingen als ik tijdens consulten, lezingen en op sociale media pleit voor voldoende begrip als een hond angstig of agressief reageert. Maar.... Mijn antwoord is steeds hetzelfde. Eigenlijk moet je hond...

read more
Hoe ga je om met een hond in de puberteit?

Hoe ga je om met een hond in de puberteit?

Het is geen toeval dat meer dan de helft van de verzorgers die mij contacteren een hond hebben die tussen de 6 maand en 2 jaar oud is. Dat is namelijk de leeftijd dat honden de puberteit doormaken. En net zoals bij mensen is dat niet altijd een pretje. Ik ben verzot...

read more